Pałac Badenich w Warszawie
Pałac Badenich w Warszawie – nieistniejący pałac w Warszawie, wzniesiony w latach 1837–1838 dla hrabiego Ignacego Badeniego. Pałac do 1944 znajdował się na Placu Krasińskich pod numerem 3, hip 549A, pomiędzy ulicą Długą a Pałacem Krasińskich. Dziś w jego miejscu znajduje się pusty plac częściowo porośnięty drzewami.
edytuj Historia
Pałac wzniesiony został w latach 1837–1838 w stylu klasycystycznym wg projektu architekta rządowego Andrzeja Gołońskiego dla radcy stanu hrabiego Ignacego Badeniego. W miejscu pałacu znajdował się poprzednio drewniany odwach, a gmach wchłonął południową część budynku dawnej komory celnej i zamknął jej dziedziniec. W pałacu oprócz pomieszczeń zajmowanych przez hrabiego znajdowały się mieszkania do wynajęcia.
W drugiej połowie XIX wieku ulokowało się tu Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, a na kursach organizowanych tu od 1878 artyści, malarze i rzeźbiarze mieli możliwość ćwiczenia umiejętności z żywym modelem. Przy portyku pałacu swoje obrazy wystawiał Icek Kantower, by później przenieść się z nimi do sklepu dla starozakonnych przy ul. Długiej.
W latach międzywojennych ulokował się tu Sąd Apelacyjny. Budynek dotrwał do powstania warszawskiego, kiedy to uległ zniszczeniu po zbombardowaniu i spaleniu. Część jego murów stała do lat 50. XX wieku, jednak nie podjęto się jego odbudowy i dziś w jego miejscu przed biblioteką Instytutu Sztuki PAN znajduje się plac częściowo porośnięty drzewami.
edytuj Architektura
Pałac wzniesiono w stylu klasycystycznym o 21-osiowej elewacji frontowej od strony placu. Boniowana elewacja frontowa posiadała portyk joński, ozdobiony akroterionami na przyczółkach portyku oraz wieńcami zdobiącymi belkowanie. Znakiem charakterystycznym tego pałacu było jego wkomponowanie w architekturę placu, bowiem ustawiony pod kątem odsłaniał widok na Pałac Rzeczypospolitej. Autorem projektu placu był Henryk Marconi, a budowa pałacu zbiegła się z przebudową kościoła pijarów przy Długiej na cerkiew. W tympanonie podpartym przez sześć kolumn jońskich znajdowała się płaskorzeźba przedstawiająca Psyche autorstwa rzeźbiarza Pawła Malińskiego.
edytuj Źródła
- Jerzy Stanisław Majewski: Warszawa nieodbudowana: Królestwo Polskie w latach 1815-1840. Warszawa: Veda Agencja Wydawnicza, 2009, ss. 348-353. ISBN 978-83-61932-00-0.
Na mapach: